Zoektocht naar eenheid...

Als we het analytische denken loslaten ontvouwt er zich een nieuwe wereld.

Nadat Gertrude Krayenbosch in 1987 afstudeerde aan de Sociale Academie in Den Haag (vormings werk) richtte ze zich, naast het werken met klei, een periode op het audiovisueel gebied. De klei inspireerde haar uiteindelijk het meest om haar vele ideeën vorm te geven. Ze kreeg meerdere jaren keramiekles van o.a. Peter Terwiel, Jolanda Verdegaal en Carolien Makovitz bij het Keramisch atelier ‘Kerade’ in de Vrije Academie in Delft. Hierna volgde ze nog diverse workshops, o.a. bij Netty Janssen. Sindsdien exposeert ze haar werk regelmatig in diverse galeries. Een deel van haar werk is permanent te zien in galerie ‘Kleikunst’ in Wassenaar. Daarnaast geeft ze sinds 1998 keramiek les bij Het Leidse Volkshuis in Leiden.

Gertrude vindt haar inspiratie in natuurlijke vormen en structuren. Als kind voelde zij zich al sterk verbonden met de natuur. Ze verzamelde allerlei objecten met repeterende patronen zoals schelpen, stenen en kristallen. Haar fascinatie voor deze structuren, lijnen en vormen zijn in haar werk terug te vinden.

Haar Raku potten zijn geïnspireerd op de zaadbollen van de papaver. In deze zaadbol, een solide maar harmonisch gevormde voorraadkamer, rijpt het zaad voor de toekomstige papavers. Ze beschouwt de papaverpot als een opslagplaats om ideeën te laten rijpen.
”Laat je ideeën en idealen niet vervliegen. Zet ze op papier en bewaar ze in de papaverpot. Koester ze en breng ze door verdere uitwerking tot bloei!”

Haar wandobjecten, ‘Khanda’s’ genaamd, zijn abstracter van vorm. Ze zijn opgebouwd uit verschillende kleirolletjes. Door de herhaling van ritmes en structuren ontstaat er harmonie en eenheid. De in de klei aangebrachte structuren roepen associaties op met de natuur zoals de huid van een slang, vis of boomschors.

“In de natuur is niets geheel hetzelfde toch vormt alles een eenheid. Ook geen enkel kleirolletje is hetzelfde, desondanks vormen de repeterende patronen samen een eenheid. Het is vanuit deze gedachte dat mijn wandobjecten zijn ontstaan”.